Zuid-Bonaire

Zuid-Bonaire is het vlakke deel van het eiland onder het vliegveld. Er staan geen hotels. Wat je ziet is zoutwinning: de zoutpannen beslaan volgens bonaire.com ongeveer 13 procent van Bonaire. Wij zijn er niet geweest. De gegevens hieronder komen van bonaire.com, Tourism Corporation Bonaire, STINAPA en het openbaar lichaam Bonaire.

Hoe het er is

Eén weg loopt langs de westkust naar het zuiden: de EEG Boulevard. Aan de zeekant liggen de duikstekken, aan de landkant de zoutpannen. De weg is verhard tot de vuurtoren op de zuidpunt. Bonaire.com noemt voor een rondje door het zuiden 35 tot 50 kilometer.

De zoutpannen zijn van Cargill, dat de productie sinds 1997 doet met iets meer dan 40 mensen. Het water is roze door pekelkreeftjes en micro-organismen die van zout houden. Een keer per jaar wordt geoogst; elke zoutberg is volgens bonaire.com ongeveer 10.000 ton. De dijken, pannen en het terrein van het bedrijf zijn niet openbaar. Je blijft op of naast de weg en parkeert helemaal van de rijbaan af.

Wat er te zien is

Pekelmeer. Het flamingoreservaat ligt tussen de zoutpannen. Volgens BirdLife is het sinds 1969 een broedreservaat van 55 hectare. Je mag er niet in, ook niet te voet. Kijk met een verrekijker vanaf de weg of vanaf Pink Beach. Bonaire.com noemt de zoutpannen zelf en de weg naar Pink Beach als beste plekken.

Slavenhutjes. De West-Indische Compagnie bouwde ze in 1850 voor de tot slaaf gemaakte mensen die in de zoutpannen werkten. Daarvoor liepen zij volgens bonaire.com ongeveer 7 uur van Rincon naar de pannen en weer terug. Er staan twee groepen: witte hutjes bij de Witte Pan, ongeveer 13 kilometer van Kralendijk, en okergele bij de Oranje Pan, ongeveer 18 kilometer. Een hutje is ongeveer 1,5 bij 2 meter en 1,5 meter hoog. Naast de groepen staan obelisken uit 1837 van ongeveer 10 meter, gebouwd als baken voor de scheepvaart. Er is geen gids en geen informatiecentrum, en de toegang is gratis.

Willemstoren. De vuurtoren op de zuidpunt, Lacre Punt, brandde voor het eerst op 24 augustus 1838. Hij is 21 meter hoog. Naar binnen kan niet, eromheen lopen wel. Bonaire.com rekent 20 tot 25 minuten rijden vanaf Kralendijk.

Atlantis. Aan de zuidwestkust ligt de enige plek binnen het mariene park waar kitesurfen mag, volgens STINAPA. Toiletten zijn er niet.

Duiken en snorkelen

Je duikt hier vanaf de kant. De twee bekendste stekken:

• Salt Pier (STINAPA 49): de laadpier van de zoutmaatschappij. Parkeren bij de ingang van het zoutcomplex. Het is een werkende installatie; bonaire.com vraagt je je aan de afsluitingen te houden.
• Pink Beach (STINAPA 53): instap bij de noordelijkste palmbomen, rif van 3 tot 40 meter, kans op adelaarsroggen. Zie Pink Beach.

Verder naar het zuiden liggen Salt City (50), Tori's Reef (52) en White Slave (54). Honden mogen volgens STINAPA niet op de kust van de Salt Pier tot de Willemstoren.

Eten en voorzieningen

Er is niets: geen restaurant, geen strandbar, geen toilet. Bonaire.com raadt water, zonbescherming en een verrekijker aan. Eten doe je voor of na de tocht in Belnem of Kralendijk.

Vervoer en taxi

Een buslijn is er niet. Met een huurauto rij je vanaf Kralendijk langs het vliegveld de EEG Boulevard af. Een taxi vanaf het vliegveld naar de Zuidkust (zoutpannen) kost volgens het taxibesluit van het openbaar lichaam Bonaire maximaal $24, vanaf Hato $29. Dat geldt per rit voor maximaal vier personen tussen 6.00 en 24.00 uur. 's Nachts komt er 50 procent bij, op zondag en feestdagen $3, en laat je de taxi wachten terwijl je kijkt, dan kost dat $5 per kwartier.

Afstanden

Hemelsbreed, door ons berekend uit de coördinaten van het Pekelmeer in OpenStreetMap: